Groencertificaten

Groencertificaten waren de eerdere Nederlandse aanduiding voor de bewijzen dat elektriciteit duurzaam is opgewekt. Die rol is overgenomen door de Garantie van Oorsprong, de term die tegenwoordig wordt gebruikt.

Wat een groencertificaat was

Een groencertificaat was een administratief bewijs dat een bepaalde hoeveelheid elektriciteit uit een duurzame bron kwam en niet uit fossiele brandstoffen. Het certificaat hoorde bij de opwek, maar reisde niet mee met de stroom zelf: stroom uit verschillende bronnen gaat op het net door elkaar heen. Het certificaat kon daardoor los van de fysieke levering worden verhandeld. Wie het certificaat had, mocht de bijbehorende stroom als groene stroom verkopen.

Waarom het systeem er kwam

Nederland wekte destijds minder duurzame stroom op dan er vraag naar was, terwijl andere Europese landen een overschot hadden. Met certificaten kon dat verschil administratief worden overbrugd. Een leverancier kocht certificaten uit het buitenland en verbond die aan grijze stroom die in Nederland was opgewekt, zodat het geheel op papier als duurzaam kon worden verkocht.

Precies dat losse karakter maakte het systeem omstreden. Critici wezen erop dat de handel in certificaten niet automatisch tot meer duurzame opwek in Nederland leidt; voorstanders zagen het als een manier om vraag naar duurzame energie in heel Europa te bundelen. Die discussie speelt bij het huidige systeem nog steeds.

Van groencertificaat naar Garantie van Oorsprong

De term groencertificaat kom je nog tegen in oudere teksten en in gesprekken over de energiemarkt, maar hij is niet meer de officiële aanduiding. Die is nu de Garantie van Oorsprong. VertiCer is de instantie die in Nederland de Garanties van Oorsprong voor duurzame energiedragers uitgeeft.

Het onderliggende principe is niet veranderd. Wat wel verschilt, is de mate waarin het is vastgelegd:

• Hetzelfde gebleven: een certificaat hoort bij een vastgelegde hoeveelheid duurzaam opgewekte energie, staat los van de fysieke stroom en kan apart worden verhandeld, ook over de grens.

• Veranderd: de uitgifte, registratie en afboeking lopen nu via één centraal register met vaste regels voor omvang en geldigheidsduur, in plaats van via losse afspraken.

Kom je de term groencertificaat tegen in een oud contract, een nieuwsbericht of een gesprek over de energiemarkt, dan gaat het dus vrijwel altijd over hetzelfde mechanisme dat nu Garantie van Oorsprong heet. Wat zo'n certificaat precies inhoudt, hoe lang het geldig is en hoe je het terugziet op je stroometiket, lees je op de pagina over de Garantie van Oorsprong.

Bronnen: VertiCer (uitgifte Garanties van Oorsprong); ACM ConsuWijzer, Groene stroom.